"VAN DIE DAGEN"

05.20 uur
Ik krijg een liefdevolle aai over mijn wang. Nog eentje, nu over mijn oog. Nog een aaitje over mijn wang en nog eentje. Wat heerlijk! Wat is dit? Ik geniet en draai me een beetje richting de bron van deze liefde en soes rustig verder.

05.25 uur
Au! Er hangt iemand aan mijn lip en hard ook! Nog een keer! Ik voel gekriebel en ruik een kattenbaklucht. Wat is dit in vredesnaam? Ik doe mijn ogen open en kijk recht in het normaal zo lieve smoeltje van het poezenbeest! Ze zit bovenop mijn borstkas en heeft zichzelf als belangrijkste taak vandaag gegeven mij zo snel mogelijk wakker te maken! Ik word echt boos als ik op mijn horloge kijk. Het is verdomme 05.25 uur! Iedereen slaapt nog! Ik koester stille hoop dat poezenbeest zo’n huisdier is geworden dat je alarmeert in noodgevallen dus sta met grote tegenzin op en check het hele huis op koolmonoxide, brand, inbrekers of overstromingen. Na een grondige check van het hele huis, waarbij ik geen nare of enge dingen ontdek, kom ik het poezenbeest weer tegen. Ze zit triomfantelijk voor haar etensbakje en ik weet zeker dat ik een glimlach rond haar poezensmoel zie. Het ging om eten! Niets meer, niets minder. Sinds het poezenbeest is overgestapt op een nog duurdere variant van het haar door de dierenarts voorgeschreven voer heeft ze schijnbaar permanente grote honger in haar buik. En daar zal ik voor boeten heeft ze bedacht. Ik geef ’t op en vul het bakje met het peperdure voer en sluip stilletjes terug naar bed. Ik moet en zal nog slapen.

06.10 uur
Ja, dat gaat dus niet werken. Ik ben veel te wakker en draai en draai en draai en heb nu al een pestbui terwijl de dag officieel nog niet eens begonnen is. Dan de tv maar aan. Al zappend kom ik langs het enige wat Discovery Channel tegenwoordig nog uit lijkt te zenden: zo’n vreselijk programma waarin ze auto’s en motoren opknappen. Erg oninteressant, dus wie weet val ik wel weer in slaap.

08.00 uur
Goed. Het is zaterdag, het is 08.00 uur ’s morgens en ik weet nu precies hoe je met dingen van de sloop een Corvette kan bouwen. Dat heb ik altijd al willen weten en ik besluit Ieniemienie om te gaan bouwen naar een X5, dat moet me nu makkelijk afgaan na 2 uur eindeloos gezever over onderdelen, smeer, olie en lak. Eerst maar even douchen.

09.15 uur
Gedoucht, aangekleed en geschminkt sta ik verloren in de keuken. Wat nu? Mijn plan van een uur geleden om Ieniemienie te gaan pimpen, heb ik al weer laten varen toen ik er achter kwam dat ik de trotse bezitter ben van slechts 2 schroevendraaiers en 1 rol duct-tape. Daar kom ik niet ver mee, dus Ieniemienie mag blijven zoals ze is. Ik besluit dat te gaan doen, wat ik de laatste 3 weken al doe: Marktplaats vervuilen. Nu onze verhuizing naar God Weet Waar angstvallig dichterbij komt, ben ik bevangen door het “alles moet weg”-virus. De afgelopen weken heb ik rücksichtslos alles verkocht wat ik handen kreeg, variërend van manliefs favoriete dvd’s tot mijn eigen skikleren. Weg weg weg, want ik wil het allemaal niet hoeven inpakken! Als een dief in de nacht sluip ik naar beneden, naar het rommelhok en loer om me heen. Hmmm, die terrasverwarmer kan ook wel weg, het is hier toch nooit normaal weer dus huppetee weg er mee. Ha! Manliefs verzamelblik vol met James Bond-dvd’s! Manlief slaapt toch nog dus ik maak er snel een foto van en wrijf al in mijn kleine mollige handjes bij het idee wat die dvd’s me op gaan leveren! Wat niet weet, wat niet deert.. Snel verder gravend in de puinhopen kom ik 8 dozen met cd’s tegen die manlief ooit vanaf de zaak meegenomen had naar huis onder het mom van “kan jij verkopen op Marktplaats! Dat vind je toch zo leuk?”. Daar ben ik natuurlijk nooit echt goed aan toegekomen, dus ik kijk nu eens even wat er eigenlijk in zit. Ik stuit op een berg hardcore- en gabbercd’s waar je eng van wordt. Wat moet ik daar nou mee? Daar wil toch geen mens meer naar luisteren?

10.00 uur
Ha! Op Marktplaats blijkt er een aantal mensen te zijn op zoek naar dozen met herrie-cd’s! Laat ik die hier nou eens hebben liggen! Enthousiast mail ik ze en druk 100 keer op F5 om te zien of ze al gereageerd hebben.

10.10 uur
De eerste reageert, het is ene T. uit Zeeland. Hij heeft wel interesse en wil graag langskomen. Tuurlijk! Is mij goed hoor, kom maar langs met je knecht, 50 cent per cd alsjeblieft dankjewel want ik spaar voor een nieuwe digitale camera. Ondertussen krijg ik een mailtje dat iemand graag mijn oude magnetron wil kopen voor 2 tientjes. Ook goed, kom maar halen! Vanmiddag om 14.00 uur komt hij langs. Yeey, dit gaat goed! Ik reken mezelf rijk en race door het huis om nog meer winst te maken. Ik krijg een mailtje dat een zekere Y. vanmiddag om 12.00 uur een paar oude paardrijlaarzen van stiefdochterlief wil komen ophalen voor 10 euro. Ja hoor, kom maar langs maar hou er rekening mee dat ik er voor thuis blijf, dus hier is mijn telefoonnummer en bel me als er iets tussenkomt!

11.30 uur
Ik zie scheel van een overvloed aan Marktplaats.nl. Ik wil geen advertenties meer maken en ik wil ook geen winst meer maken, ik wil een zonnebril op en een middagdutje doen! Nou ja, om 12.00 uur komt het paardrijlaarzenmens en dan pas weer de volgende om 14.00 uur, dus in die tijd kan ik mooi rustig aan doen.

12.10 uur
Het paardrijlaarzenmens is er nog niet. Nou ja, 10 minuutjes te laat overkomt iedereen wel eens, dus geen paniek.

12.30 uur
Ik begin pissig te worden, maar misschien is ze verdwaald.

12.40 uur
Luister, ik had toch niet voor Jan met de korte achternaam mijn telefoonnummer gegeven? Als je niet kan of wil komen, bel dan even! Jeeeezus! Nou, niet te snel conclusies trekken, misschien is ze echt verdwaald.

13.00 uur
Oké, dit is niet meer grappig. Het paardrijlaarzenmens is gewoon niet komen opdagen! De zon schijnt, mijn schele ogen zijn weg maar nu kan ik nergens meer heen want misschien is magnetronman wel te vroeg. Krijg toch de hik. K*tmarktplaats!

13.24 uur
Ik schrijf een extreem pissige mail naar paardrijlaarzenmens. Het begint met “het was wel zo netjes geweest” en eindigt met “ik ben echt boos”. Ik neem mezelf heilig voor niets meer op Marktplaats te zetten en ga briesend maar weer eens wat opruimen.

14.10 uur
De bel gaat, het zal de magnetronman wel zijn. Ik doe de deur open en daar staat toch wel een extreem smoezelig exemplaar van het (waarschijnlijk, maar niet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vast te stellen) menselijk ras. Zijn kleren zijn al maanden niet meer in de wasmachine geweest, en hij heeft duidelijk geen badkamer in huis. Overal vlekken op zijn kleren, hij stinkt, en hij is ook nog een geschilferd exemplaar, van zijn kruin tot zijn schoenen. Fijn dat die magnetron beneden staat en deze “man” mijn hele huis door moet om daar te komen. Oooooooooooooooooooooh……… Waarom oh waarom wil ik van alles verkopen? Nou ja, niets aan te doen, ik geef de man een hand (brrrrrrrr) en leid hem naar de kamer waar de magnetron staat. “Kun je er broodjes mee afbakken?” vraagt hij. “Ja hoor” lieg ik. Alles om dit figuur zo snel mogelijk weer op straat te krijgen!

14.15 uur
“Het” is weg, samen met de magnetron, ik heb 2 tientjes in mijn linkerhand en de stofzuiger in mijn rechterhand. Het moge algemeen bekend zijn dat ik stofzuigen haat tot in het diepst van mijn ziel (ik heb ooit zelfs op staande voet ontslag genomen om maar niet te hoeven stofzuigen), maar nood breekt wetten. Slurp… weer een schilfer weg, slurp… nog een schilfer weg. Brrrr en bah en brrrr en bah. Hij stonk ook nog vreselijk dus ik spuit een fles luchtverfrisser leeg en zet de ramen wagenwijd open.

14.35 uur
Het gaat niets meer worden vandaag, dat is wel duidelijk. Ik ben om onduidelijke redenen volledig uitgeput, heb een bui om op te schieten en kan alles en iedereen wel verbranden. Ik zet een dvd op die ik eigenlijk wil verkopen, maar nog nooit heb gezien en zak op de bank in elkaar tot een zielig hoopje ellende.

15.00 uur
Oké, na een klein half uur kan ik vaststellen dat Brideshead Revisited Marktplaats wel op mag. Het is niet zo gek dat ik die dvd nog nooit gekeken had, het is oorverdovend saai. Sterker nog, het is zoooo saai dat ik er niet eens bij in slaap kan vallen van saaiheid. Marktplaats op dus. Ik strompel naar de computer om de dvd er op te zetten en zie dat iemand de James Bond dvd’s wil kopen voor 80 euro. 80 euro!!! Jawel hoor, kom maar! Ik geef mijn telefoonnummer en zet toch nog maar wat meer dingen op Marktplaats, ik begin er weer een klein beetje zin in te krijgen want geld is geld.

15.50 uur
Mijn telefoon gaat. Het is de James Bondman. Hij is om de hoek, of hij nu langs mag komen. Yes! Dus dit is nou slapend rijk worden! Hier kan ik wel mee leven!

15.55 uur
James Bondman blijkt een vriend van de buurman te zijn. Hij gaat trouwen over 3 weken en het thema is James Bond. Waarom moet iedereen toch tegenwoordig een thema voor zijn bruiloft hebben? Kun je niet meer gewoon ouderwets in een hoelahoepjurk een taart aansnijden en met zijn allen dansen op “dans je de hele nacht met mij” en “een vrijgezel die gaat nooit slapen”? Kort en goed, ik neem de 80 euro aan, wens hem veel plezier en stop het geld in mijn nieuwe spaarvarken. Ja, een spaarvarken, want sinds de Fortis Bank heeft besloten de spaarvarkens in de ban te doen omdat moslims hebben geklaagd over de onreinheid van een varken, ben ik in de contramine en heb alleen om die reden een spaarvarken gekocht. De rebel in mij kon zich niet bedwingen. Ik aai mijn spaarvarken nog eens (“wat krijg je een lekkere dikke buik lekker varkentje van me!”) en kruip moe maar voldaan in de kussens van de bank.

19.00 uur
Wat een heerlijk slaapje was dat! Manlief is de hort op en ik draai een prik-en-pingmaaltijd in elkaar terwijl ik ondertussen de e-mail nog eens check. Maandagavond komt de cd-jongen, mooi zo. Verder niets bijzonders en ik hoor de ping dat mijn eten klaar is, dus ik verdwijn met bord op schoot voor de tv. Heerlijk, om 20.40 uur begint Midsomer Murders, ik ben er helemaal klaar voor!

20.41 uur
Deze heb ik dus al gezien. En ik weet ook nog wie het heeft gedaan. Nou ja, om 22.25 uur komt er nog een detective, dus ik ga wel voor de herkansing. Ondertussen zap ik van het ene naar het andere slechte programma en denk met weemoed aan de tijd dat je tv-keuze beperkt was tot de marmotten van Fred Oster of Van Gewest tot Gewest. Voor ieder wat wils en daar was je tevreden mee. Nu kan ik de Lion Queen zien blehren in Idols, Uri Geller een lepel om zien buigen en dan zijn er ook nog wat mensen die rondjes draaien om een plaats in een musical te winnen. Pffffff…

22.30 uur
Grote grote @F#^()&%! Was ik in vredesnaam vanmorgen maar in bed gebleven! Dit wordt echt niks meer vandaag! Deze detective heb ik ook al gezien en ik weet precies hoe of wat, dus kijken heeft geen enkele zin meer. En over zin gesproken: ik heb er ook geen zin meer in! Ik pak het poezenbeest en vertrek naar de slaapkamer. Op Discovery zijn ze weer eens een auto aan het verbouwen en ik eindig deze dag precies zoals ik hem begonnen ben: met een pootje van het poezenbeest op mijn gezicht en oninteressante mannen die auto’s verbouwen. Soms kun je dus maar beter gewoon in bed blijven liggen…

"MARKT"

Als je werkloos bent, raak je al snel verslaafd aan rituelen en ik zit duidelijk in het beginstadium van nieuwe verslaving.

06.37 uur
Poezenbeest begint langzaam maar zeker te begrijpen dat het vrouwtje er een nieuw ritme op na houdt. Vandaag mag ik zowaar 17 minuutjes langer slapen dan gisteren. Als deze trend zich voortzet, hebben poezenbeest en ik in april 2028 zo'n beetje wel dezelfde biologische klok. Ik blijf toch stug in bed liggen, het is daar tenslotte best aangenaam en ik kijk iets vreselijks zieligs over dolfijnen op AniPla. Met stervende dolfijnen op mijn netvlies en een traan op mijn wang val ik weer in slaap.

09.30 uur
De wekker gaat, dwangmatig lees ik de teletekst op RTL, de NOS en TV West en haast me naar boven om de e-mail te checken. Zou je nieuws-geobsedeerd raken door werkloosheid? Behalve Russische praktijken van onze regering door het genadeloos inbreken op perscomputers is er eigenlijk weinig gebeurd terwijl ik sliep en ik bedenk me dat ik een baan bij de overheid wil. Ik wil ook inbreken op perscomputers, dan heb ik het al nieuws nog eerder voorhanden! Toch maar eens stiekem kijken of er vacatures zijn op werkenbijdeoverheid.nl.

10.00 uur
Oke, ik heb nu nog precies 40 minuten om me te douchen, mijn haren te föhnen en me op te maken, anders kom ik te laat bij de schoonheidsspecialiste. Daar ga je uiteraard niet onopgemaakt heen, want dan denken ze dat je er altijd bijloopt als ma Flodder, dus huppetee, aan de slag. Het wordt een strijd tegen de klok, maar ik moet en ik zal het redden. Bij het aankleden kom ik tot het pijnlijk besef dat het onregelmatige en vooral ongezonde eten van de laatste maand zich heeft vertaald naar minstens 4 kilo extra. Ik pas nergens meer in en zie er uit als Dik Trom. Ik doe nog maar wat extra mascara op in de hoop dat iedereen alleen naar mijn ogen zal kijken en besluit vanaf morgen op het water en brood dieet te gaan.

10.38 uur
Ja! Gered! Ik loop enthousiast de deur uit en bots tegen de buurman op die net boodschappen heeft gedaan. Het is een aardige vent, maar er is duidelijk een steekje los als je a) boodschappen doet op zaterdag en b) dat zooo vroeg doet dat je duidelijk om 7 uur moet zijn opgestaan op je vrije dag. Hij heeft wel zin in een praatje en kletst er vrolijk op los. Ik ben niet vrolijk, het is voor elven op zaterdagochtend, ik lijk op een kamerolifant en ik heb haast, dus ik gaap wat, zeg "ben nog zooooo moe! En ook nog veel te laat! Tot snel! Dahag!" en sjok naar Ieniemienie.

10.40 uur
Goed. Ik weet ook wel dat de schoonheidsspecialiste om de hoek zit. Ik weet ook wel dat het maar 1 minuut rijden is op zaterdagochtend. Ik ben dus 20 minuten te vroeg. Het is duidelijk dat je hersencapaciteit afneemt als je werkloos bent. Ik parkeer Ieniemienie, duik de bakker in voor een eierkoek, koop er 2 en kom bedrogen uit. Ze zien er uit als een omelet en zo smaken ze ook. Gefrustreerd door dit vieze ontbijt hobbel ik de kaartenwinkel in omdat er weer 2 beebies geboren zijn, er 2 mensen zijn verhuisd en er eentje ziek is. Ik snuffel tussen de rekken, kan niet kiezen en besluit doelloos rond te lopen tot 11 uur.

11.05 uur
Ik ben al doelloos rondlopend de tijd vergeten en dus te laat bij de schoonheidsspecialiste. Ik word boos aangekeken en een trap opgeduwd richting martelkamer. Schoonheidsspecialiste M. en ik kletsen er lustig op los (zolang je maar blijft kletsen kunnen ze niks doen wat pijn doet tenslotte) maar uiteindelijk is daar dan toch het moment waarop ik het wil uitschreeuwen van pijn en ellende. Ik doe net alsof het bruut verwijderen van overtollig gezichtshaar geen pijn doet, knijp mijn tenen fijn en troost me met de gedachte dat mijn dagelijkse oogverblindende schoonheid alleen bereikt kan worden door het doorstaan van deze 6-wekelijkse martelgang. Ik reken, dankbaar dat het voor de komende 6 weken weer voorbij is, 52,50 euro af en haast me de deur uit.

12.35 uur
Ik ben weer in de kaartenwinkel en deze keer is mijn keuze verrassend snel gemaakt. Dat komt natuurlijk door al dat voorwerk dat ik om 09.45 uur heb verricht! Ondertussen belt I.. Ik hoefde niet zo lang te wachten op haar telefoontje dit keer en zij blijkt een heel schema, passend voor een werkloze, te hebben samengesteld. Of ik er om 14.00 uur kan zijn. Dat moet lukken met een beetje goeie wil dus ik sprint met Ieniemienie naar huis.

12.40 uur
Ik boen, zoals altijd na een bezoek aan de schoonheidsspecialiste, verwoed het door M. opgemaakte gezicht schoon en laat mijn door de massageolie verwilderde haar voor wat het is. Flink wat van mijn eigen mascara en lippenstift op het smoeltje en ik ben er klaar voor! Gek genoeg neemt deze onbenullige handeling op de een of andere manier toch ruim een half uur in beslag en maar net op tijd stap ik weer in Ieniemienie.

13.40 uur
Ik kom aan bij I.. Haar haar zit ook raar en ik voel me direct beter. Ze trekt een rokje aan met een afbeelding van de heilige maagd Maria ter hoogte van haar kruis en ik bedenk me dat ik ook zo'n rokje wil als ik na het water en brood dieet 20 kilo ben afgevallen. We wachten op haar dochter D. (door mij liefkozend aapje genoemd) en vertrekken naar het eerste punt op de agenda: de Haagse mar(k)t. Voor de duidelijkheid: hier ben ik in geen tijden geweest en het is even wennen.

14.15 uur
We zijn er. I. sprint Ieniemienie uit om te gaan pinnen en het aapje en ik gaan op zoek naar een parkeerplek. Ik rijd Ieniemienie een op het oog rustig straatje in en rijd vrolijk door op zoek naar een plekje. Dan gebeurt het. In dit rustieke eenrichtingsverkeer-straatje verschijnt daar uit het niets voor mij in zijn achteruit een Opel uit 1986 met 2 onguur uitziende types er in. Ik en Ieniemienie laten ons niet in een hoek duwen en rijden vrolijk rechtdoor. Dat doet de Opel ook, maar dan richting het lieve neusje van Ieniemienie. Met een 12-jarige op de achterbank en de toekomstige verkoop van Ieniemienie in het vooruitzicht lijkt het me geen strak plan nu te gaan protesteren en ik heb geen andere keus dan Ieniemienie ook achteruit de straat uit te rijden. De Opel drukt aardig door en het aapje op de achterbank wil ondertussen toch even kwijt dat "het maar goed is dat mama hier niet bij is, want die zou echt nooooit achteruit zijn gereden!". Ik voel van binnen iets borrelen want ik vind mezelf een mietje, maar ik blijf de wijste en blijf stug achteruit rijden. Ik rijd achteruit de hoek om en kom voorruit in voorruit te staan met de Opel-bestuurders. Het zal mijn fantasie wel zijn, maar ze zien er uit als moordende drugsdealers en ik vraag me of waarom ik in vredesnaam naar de markt mee wilde. Ik wijk dit keer niet. Het staat heel stoer maar in werkelijkheid durf ik niet te bewegen, dus de 2 engerds, die misschien ook nog wel zelfmoordterroristen zouden kunnen zijn, rijden om mij en Ieniemienie heen en kijken me aan met een blik alsof ik morgen op het menu sta bij het döner kebab huis. Aapje en ik parkeren Ieniemienie en gewapend met stoere I. en hand op de tas verdwijnen we de markt op.

14.25 uur
Het is onverwachts leuk! Net of je op vakantie bent! Niemand die ABN spreekt en iedereen heeft een gezond kleurtje. Beetje jammer van het weer, dat verraadt dat we toch gewoon in Den Haag zijn. 10 limoenen voor 1 euro (ik smeer ze desnoods wel in mijn haar, voor dat geld kan ik ze toch niet laten liggen?) en een vestje voor 12 euro (weet je wat? Ik koop er gewoon 2!). "Het leven als werkloze is fantastisch!" roep ik en dat wordt direct bevestigd door de relaxed ogende 40-plusser voor mij die zijn duim opsteekt en instemmend knikt. Ik ga hier vaker heen, ik ben er pas 10 minuten en heb nu al vrienden gemaakt! Ik krijg gratis fishermans friends van nog zo'n aardige man (hij verkoopt de verkeerde smaak, dus ik koop niets van hem) en sla met verbazing gade hoe een Marokkaanse jongeman "Hey zwarte!" tegen een grote Antilliaan roept. De Antilliaan lacht hartelijk, de Marokkaan zegt nog "ja! Het is toch zo!" en ik besluit hier deze week nog eens heen te gaan en tegen iedereen "hey zwarte!" te gaan roepen. Iedereen is hier zooo vriendelijk! Waarom kom ik hier niet vaker? Ik koop nog 6 paar kousen en een riem en wil eigenlijk nooit meer weg. Maar het gaat regenen dus we vluchten terug naar Ieniemienie. Tenslotte wil ik mijn zorgvuldig verwoeste coupe niet verder verpesten en I. denkt hetzelfde over haar coupe.

15.45 uur
I. moet nog langs de fietsenmaker en ik wacht ondertussen in Ieniemienie. Ik bel oom H.. Hij lag te slapen en ik bel hem wakker. Tsja, dat had ik kunnen weten natuurlijk, iedereen slaapt toch altijd op zaterdagmiddag om 15.45 uur?! Hij moest even bijkomen want hij heeft het de hele dag heel druk gehad. Hij blijkt uiteindelijk niets gedaan te hebben, maar ik leg me daar moedeloos bij neer en zeg dat hij maar even verder moet slapen. I. komt weer terug en we vervolgen onze weg richting het huis van aapjes vader, om daar iets op te halen. Het is opgehouden met miezeren en ik doe het panoramadak van Ieniemienie open. We horen "flatsj" en het ongelooflijke gebeurt: er poept een vogel boven op de zorgvuldig gestylede coupe van I.. We gillen bah en boeh (eigenlijk moet ik lachen maar ik durf niet en pies bijna in mijn broek) en I. kijkt zielig en smeert de poep met een zakdoekje wat uit over haar haar. Ik vind het vreemd, maar ik denk dat zij denkt dat het dan zeker niet meer zo opvalt.

16.00 uur
I. rooft het huis van de vader van het aapje leeg en gaat daarna naar AH om te zorgen dat onze buiken goed gevuld blijven. Ik wacht in Ieniemienie en mijmer wat over het leven van een werkloze. Het is nu al weer bijna avond, feitelijk heb ik behalve geld uitgeven niet zoveel gedaan en toch ben ik nu alweer moe. Het valt me echt tegen hoe vermoeiend werkloos zijn eigenlijk is.

16.30 uur
We zijn bij I. thuis, ik speel met de computer (eigenlijk moet ik the sims installeren voor het aapje maar het lukt niet en ik raak gefrustreerd) en I. gaat even opruimen. Ik krijg het benauwd in mijn spijkerbroek en dus mag ik I.’s felroze joggingbroek aan. Ik krijg visioenen van Ma Flodder maar besluit het te negeren en me vol te proppen met cashewnootjes. Lekker! Ondertussen kijken I. en ik op youtube naar het filmpje van Paul Potts in Britain's Got Talent en moeten we allebei stiekem huilen maar we doen natuurlijk net alsof van niet.

18.00 uur
I. verwent me met een uitgebalanceerde maaltijd: hamburgers! Ik schrok en prop. Tenslotte kan het vandaag nog en ik heb toch al immense afmetingen, dus ik neem ook nog extra saus. Ik voel de felroze joggingbroek een beetje spannen bij mijn dijen maar schrans fijn verder. Saus is goed. Saus is lekker.

20.00 uur
Ik ben op de bank gaan liggen onder een perfect bij de felroze broek passend felroze dekentje en I. zet thee. Ze maakt ook nog een toetje en terwijl we vol verbazing en met tranen in ons ogen Idols kijken, eten we poffertjes met slagroom en aalbesjes. Ik begin een beetje vol te raken dus ga nog wat meer languit liggen. Om 21.00 uur zappen we naar Midsomer Murders, ik ben tenslotte altijd in voor een goeie detective, en ik zak nog wat verder onderuit. I. zet chips neer en ik wil haar niet teleurstellen dus die chips prop ik er dan ook nog maar bij. Ze zakken niet verder dan mijn keel en ik besluit de komende 72 uur niets meer te eten.

21.55 uur
Ik weet wie het gedaan heeft en kondig het vol trots aan. I. kijkt me vertwijfeld aan, ik zie dat ze wil zeggen dat ik ongelijk heb maar ze is verstandig en doet het niet. Het aapje komt er bij zitten en besluit dat dit geen leuk programma is. Ze stelt zichzelf ten doel het vol te praten tot het eind en slaagt daarin. Het is echt een kind van haar moeder en ik hou van allebei, maar besluit de volgende keer een rol tape mee te nemen om beide mondjes af te plakken.

22.20 uur
Ik heb gelijk. Het was inderdaad die vieze, ouwe, nare, chagrijnige bejaarde die het gedaan had. Logisch. Ik neem me voor op internet te kijken bij werkenbijdepolitie.nl. Ze hebben me nodig, dat is duidelijk. Ik persoonlijk zal er voor zorgdragen dat er geen onopgeloste moordzaken meer zijn in de jaren tot mijn pensionering.

22.35 uur
Nu ik het moordmysterie heb opgelost en al het aanwezige voer heb verorberd, zit mijn taak er op. Ik besluit weg te gaan en kijk vol afgrijzen naar de te strakke spijkerbroek. I. stelt voor dat ik het felroze gevaarte waarmee ik al 2 uur op de bank lig gewoon aanhoud. Geen gek idee, tenzij ik natuurlijk thuis geen parkeerplaats kan vinden en een heel eind over straat moet, maar ik besluit eens wild te doen en hou het roze ding aan. Daaronder trek ik toch mijn zilver gehakte bruine laklaarsjes aan en eerlijk is eerlijk, ik zie er bijzonder apart uit. Misschien hebben ze wel vacatures op werkenbijmaflodder.nl en ik besluit dat straks thuis nog even te checken. Ik bedank I. en aapje voor de gezelligheid, stap in Ieniemienie en rijd, stiekem toch biddend voor een parkeerplek voor de deur want ik ben altijd maar heel even wild, naar huis.

22.45 uur
Tuurlijk is er geen plek voor de deur. Ik parkeer noodgedwongen een halve kilometer van huis en loop, met hangend hoofd en hopend dat ik niemand tegenkom naar de voordeur. "Zooooooo buurvrouw, das een mooie broek!". De homofiele buurjongen. Hij blijkt erg van roze te houden en vindt ook de gouden applicatie op mijn veel te dikke rechterdijbeen "errug hip". Ik mompel iets over een toilet en vlucht naar binnen. Ik hoop dat de homobuur denkt dat ik een verkleedpartijtje had en doe direct de gordijnen dicht. Het wordt tijd voor een goed gesprek met mezelf morgen.

Terugkijkend op vandaag concludeer ik dat ik mezelf toch eens moet uitleggen waarom ik niet als Ma Flodder het huis wil verlaten, maar er kennelijk geen probleem in zie wel het huis weer binnen te gaan als Ma Flodder. Zou dat het eerste symptoom van het werkloosheidssyndroom zijn? Heb ik binnen drie dagen al mijn principes overboord gegooid en heeft de verwaarlozing zijn intrede gedaan? Ik vrees. Met grote vreze. Tijd om het schema voor morgen op te stellen:

06.47 (hopelijk) - 10.00 uur
Kat verbannen naar de tuin, een hopelijk vrolijke documentaire op AniPla kijken en verder slapen.

10.00 uur - 13.00 uur
Ontspanning. Obsessief nieuws checken op teletekst en internet, email checken, met mijn sims spelen, gebalanceerd ontbijten met groene thee en bruine boterham. Het is tenslotte zondag rustdag, ook als je werkloos bent, en dus hoef ik me niet al te druk te maken.

13.00 uur - 14.00 uur
Douchen, aankleden en opmaken. Ma Flodder is hier niet meer welkom. Posh Angela Spice zal haar intrede doen.

14.00 uur - 18.00 uur
Oom H. bellen, opruimen, administratie doen, wassen en sinaasappels persen. Lunchen met water met limoen (ik moet er tenslotte toch 10 opmaken, anders is het zonde van die euro die ik er aan uitgegeven heb) en bruine boterham. Ik word weer actief, gezond en slank. En dat in 4 uur tijd. Let maar op.

18.00 uur - 18.30 uur
Gebalanceerd dineren met water met limoen en bruine boterham. Hongerig naar de inhoud van de koelkast kijken en medelijden hebben met mezelf. Manlief iets voeren uit het prik-en-ping-apparaat.

18.30 uur - onbekend
Ter vrije besteding. Hopelijk knuffelen met manlief op bank. Zo niet, knuffelen met kat op bank. Water met limoen drinken en vreselijk honger hebben. Weer in de koelkast kijken. Aan mijn dijen en buik voelen en koelkast dichtdoen. Op tijd naar bed gaan, want ik wil geen prototype werkloze worden die bij nacht en ontij haar mandje induikt om er pas de volgende dag tegen het middaguur weer uit te kruipen. Wekker zetten op 08.00 uur.

Ik kan niet wachten tot het morgen is!