"VAN DIE DAGEN"

05.20 uur
Ik krijg een liefdevolle aai over mijn wang. Nog eentje, nu over mijn oog. Nog een aaitje over mijn wang en nog eentje. Wat heerlijk! Wat is dit? Ik geniet en draai me een beetje richting de bron van deze liefde en soes rustig verder.

05.25 uur
Au! Er hangt iemand aan mijn lip en hard ook! Nog een keer! Ik voel gekriebel en ruik een kattenbaklucht. Wat is dit in vredesnaam? Ik doe mijn ogen open en kijk recht in het normaal zo lieve smoeltje van het poezenbeest! Ze zit bovenop mijn borstkas en heeft zichzelf als belangrijkste taak vandaag gegeven mij zo snel mogelijk wakker te maken! Ik word echt boos als ik op mijn horloge kijk. Het is verdomme 05.25 uur! Iedereen slaapt nog! Ik koester stille hoop dat poezenbeest zo’n huisdier is geworden dat je alarmeert in noodgevallen dus sta met grote tegenzin op en check het hele huis op koolmonoxide, brand, inbrekers of overstromingen. Na een grondige check van het hele huis, waarbij ik geen nare of enge dingen ontdek, kom ik het poezenbeest weer tegen. Ze zit triomfantelijk voor haar etensbakje en ik weet zeker dat ik een glimlach rond haar poezensmoel zie. Het ging om eten! Niets meer, niets minder. Sinds het poezenbeest is overgestapt op een nog duurdere variant van het haar door de dierenarts voorgeschreven voer heeft ze schijnbaar permanente grote honger in haar buik. En daar zal ik voor boeten heeft ze bedacht. Ik geef ’t op en vul het bakje met het peperdure voer en sluip stilletjes terug naar bed. Ik moet en zal nog slapen.

06.10 uur
Ja, dat gaat dus niet werken. Ik ben veel te wakker en draai en draai en draai en heb nu al een pestbui terwijl de dag officieel nog niet eens begonnen is. Dan de tv maar aan. Al zappend kom ik langs het enige wat Discovery Channel tegenwoordig nog uit lijkt te zenden: zo’n vreselijk programma waarin ze auto’s en motoren opknappen. Erg oninteressant, dus wie weet val ik wel weer in slaap.

08.00 uur
Goed. Het is zaterdag, het is 08.00 uur ’s morgens en ik weet nu precies hoe je met dingen van de sloop een Corvette kan bouwen. Dat heb ik altijd al willen weten en ik besluit Ieniemienie om te gaan bouwen naar een X5, dat moet me nu makkelijk afgaan na 2 uur eindeloos gezever over onderdelen, smeer, olie en lak. Eerst maar even douchen.

09.15 uur
Gedoucht, aangekleed en geschminkt sta ik verloren in de keuken. Wat nu? Mijn plan van een uur geleden om Ieniemienie te gaan pimpen, heb ik al weer laten varen toen ik er achter kwam dat ik de trotse bezitter ben van slechts 2 schroevendraaiers en 1 rol duct-tape. Daar kom ik niet ver mee, dus Ieniemienie mag blijven zoals ze is. Ik besluit dat te gaan doen, wat ik de laatste 3 weken al doe: Marktplaats vervuilen. Nu onze verhuizing naar God Weet Waar angstvallig dichterbij komt, ben ik bevangen door het “alles moet weg”-virus. De afgelopen weken heb ik rücksichtslos alles verkocht wat ik handen kreeg, variërend van manliefs favoriete dvd’s tot mijn eigen skikleren. Weg weg weg, want ik wil het allemaal niet hoeven inpakken! Als een dief in de nacht sluip ik naar beneden, naar het rommelhok en loer om me heen. Hmmm, die terrasverwarmer kan ook wel weg, het is hier toch nooit normaal weer dus huppetee weg er mee. Ha! Manliefs verzamelblik vol met James Bond-dvd’s! Manlief slaapt toch nog dus ik maak er snel een foto van en wrijf al in mijn kleine mollige handjes bij het idee wat die dvd’s me op gaan leveren! Wat niet weet, wat niet deert.. Snel verder gravend in de puinhopen kom ik 8 dozen met cd’s tegen die manlief ooit vanaf de zaak meegenomen had naar huis onder het mom van “kan jij verkopen op Marktplaats! Dat vind je toch zo leuk?”. Daar ben ik natuurlijk nooit echt goed aan toegekomen, dus ik kijk nu eens even wat er eigenlijk in zit. Ik stuit op een berg hardcore- en gabbercd’s waar je eng van wordt. Wat moet ik daar nou mee? Daar wil toch geen mens meer naar luisteren?

10.00 uur
Ha! Op Marktplaats blijkt er een aantal mensen te zijn op zoek naar dozen met herrie-cd’s! Laat ik die hier nou eens hebben liggen! Enthousiast mail ik ze en druk 100 keer op F5 om te zien of ze al gereageerd hebben.

10.10 uur
De eerste reageert, het is ene T. uit Zeeland. Hij heeft wel interesse en wil graag langskomen. Tuurlijk! Is mij goed hoor, kom maar langs met je knecht, 50 cent per cd alsjeblieft dankjewel want ik spaar voor een nieuwe digitale camera. Ondertussen krijg ik een mailtje dat iemand graag mijn oude magnetron wil kopen voor 2 tientjes. Ook goed, kom maar halen! Vanmiddag om 14.00 uur komt hij langs. Yeey, dit gaat goed! Ik reken mezelf rijk en race door het huis om nog meer winst te maken. Ik krijg een mailtje dat een zekere Y. vanmiddag om 12.00 uur een paar oude paardrijlaarzen van stiefdochterlief wil komen ophalen voor 10 euro. Ja hoor, kom maar langs maar hou er rekening mee dat ik er voor thuis blijf, dus hier is mijn telefoonnummer en bel me als er iets tussenkomt!

11.30 uur
Ik zie scheel van een overvloed aan Marktplaats.nl. Ik wil geen advertenties meer maken en ik wil ook geen winst meer maken, ik wil een zonnebril op en een middagdutje doen! Nou ja, om 12.00 uur komt het paardrijlaarzenmens en dan pas weer de volgende om 14.00 uur, dus in die tijd kan ik mooi rustig aan doen.

12.10 uur
Het paardrijlaarzenmens is er nog niet. Nou ja, 10 minuutjes te laat overkomt iedereen wel eens, dus geen paniek.

12.30 uur
Ik begin pissig te worden, maar misschien is ze verdwaald.

12.40 uur
Luister, ik had toch niet voor Jan met de korte achternaam mijn telefoonnummer gegeven? Als je niet kan of wil komen, bel dan even! Jeeeezus! Nou, niet te snel conclusies trekken, misschien is ze echt verdwaald.

13.00 uur
Oké, dit is niet meer grappig. Het paardrijlaarzenmens is gewoon niet komen opdagen! De zon schijnt, mijn schele ogen zijn weg maar nu kan ik nergens meer heen want misschien is magnetronman wel te vroeg. Krijg toch de hik. K*tmarktplaats!

13.24 uur
Ik schrijf een extreem pissige mail naar paardrijlaarzenmens. Het begint met “het was wel zo netjes geweest” en eindigt met “ik ben echt boos”. Ik neem mezelf heilig voor niets meer op Marktplaats te zetten en ga briesend maar weer eens wat opruimen.

14.10 uur
De bel gaat, het zal de magnetronman wel zijn. Ik doe de deur open en daar staat toch wel een extreem smoezelig exemplaar van het (waarschijnlijk, maar niet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vast te stellen) menselijk ras. Zijn kleren zijn al maanden niet meer in de wasmachine geweest, en hij heeft duidelijk geen badkamer in huis. Overal vlekken op zijn kleren, hij stinkt, en hij is ook nog een geschilferd exemplaar, van zijn kruin tot zijn schoenen. Fijn dat die magnetron beneden staat en deze “man” mijn hele huis door moet om daar te komen. Oooooooooooooooooooooh……… Waarom oh waarom wil ik van alles verkopen? Nou ja, niets aan te doen, ik geef de man een hand (brrrrrrrr) en leid hem naar de kamer waar de magnetron staat. “Kun je er broodjes mee afbakken?” vraagt hij. “Ja hoor” lieg ik. Alles om dit figuur zo snel mogelijk weer op straat te krijgen!

14.15 uur
“Het” is weg, samen met de magnetron, ik heb 2 tientjes in mijn linkerhand en de stofzuiger in mijn rechterhand. Het moge algemeen bekend zijn dat ik stofzuigen haat tot in het diepst van mijn ziel (ik heb ooit zelfs op staande voet ontslag genomen om maar niet te hoeven stofzuigen), maar nood breekt wetten. Slurp… weer een schilfer weg, slurp… nog een schilfer weg. Brrrr en bah en brrrr en bah. Hij stonk ook nog vreselijk dus ik spuit een fles luchtverfrisser leeg en zet de ramen wagenwijd open.

14.35 uur
Het gaat niets meer worden vandaag, dat is wel duidelijk. Ik ben om onduidelijke redenen volledig uitgeput, heb een bui om op te schieten en kan alles en iedereen wel verbranden. Ik zet een dvd op die ik eigenlijk wil verkopen, maar nog nooit heb gezien en zak op de bank in elkaar tot een zielig hoopje ellende.

15.00 uur
Oké, na een klein half uur kan ik vaststellen dat Brideshead Revisited Marktplaats wel op mag. Het is niet zo gek dat ik die dvd nog nooit gekeken had, het is oorverdovend saai. Sterker nog, het is zoooo saai dat ik er niet eens bij in slaap kan vallen van saaiheid. Marktplaats op dus. Ik strompel naar de computer om de dvd er op te zetten en zie dat iemand de James Bond dvd’s wil kopen voor 80 euro. 80 euro!!! Jawel hoor, kom maar! Ik geef mijn telefoonnummer en zet toch nog maar wat meer dingen op Marktplaats, ik begin er weer een klein beetje zin in te krijgen want geld is geld.

15.50 uur
Mijn telefoon gaat. Het is de James Bondman. Hij is om de hoek, of hij nu langs mag komen. Yes! Dus dit is nou slapend rijk worden! Hier kan ik wel mee leven!

15.55 uur
James Bondman blijkt een vriend van de buurman te zijn. Hij gaat trouwen over 3 weken en het thema is James Bond. Waarom moet iedereen toch tegenwoordig een thema voor zijn bruiloft hebben? Kun je niet meer gewoon ouderwets in een hoelahoepjurk een taart aansnijden en met zijn allen dansen op “dans je de hele nacht met mij” en “een vrijgezel die gaat nooit slapen”? Kort en goed, ik neem de 80 euro aan, wens hem veel plezier en stop het geld in mijn nieuwe spaarvarken. Ja, een spaarvarken, want sinds de Fortis Bank heeft besloten de spaarvarkens in de ban te doen omdat moslims hebben geklaagd over de onreinheid van een varken, ben ik in de contramine en heb alleen om die reden een spaarvarken gekocht. De rebel in mij kon zich niet bedwingen. Ik aai mijn spaarvarken nog eens (“wat krijg je een lekkere dikke buik lekker varkentje van me!”) en kruip moe maar voldaan in de kussens van de bank.

19.00 uur
Wat een heerlijk slaapje was dat! Manlief is de hort op en ik draai een prik-en-pingmaaltijd in elkaar terwijl ik ondertussen de e-mail nog eens check. Maandagavond komt de cd-jongen, mooi zo. Verder niets bijzonders en ik hoor de ping dat mijn eten klaar is, dus ik verdwijn met bord op schoot voor de tv. Heerlijk, om 20.40 uur begint Midsomer Murders, ik ben er helemaal klaar voor!

20.41 uur
Deze heb ik dus al gezien. En ik weet ook nog wie het heeft gedaan. Nou ja, om 22.25 uur komt er nog een detective, dus ik ga wel voor de herkansing. Ondertussen zap ik van het ene naar het andere slechte programma en denk met weemoed aan de tijd dat je tv-keuze beperkt was tot de marmotten van Fred Oster of Van Gewest tot Gewest. Voor ieder wat wils en daar was je tevreden mee. Nu kan ik de Lion Queen zien blehren in Idols, Uri Geller een lepel om zien buigen en dan zijn er ook nog wat mensen die rondjes draaien om een plaats in een musical te winnen. Pffffff…

22.30 uur
Grote grote @F#^()&%! Was ik in vredesnaam vanmorgen maar in bed gebleven! Dit wordt echt niks meer vandaag! Deze detective heb ik ook al gezien en ik weet precies hoe of wat, dus kijken heeft geen enkele zin meer. En over zin gesproken: ik heb er ook geen zin meer in! Ik pak het poezenbeest en vertrek naar de slaapkamer. Op Discovery zijn ze weer eens een auto aan het verbouwen en ik eindig deze dag precies zoals ik hem begonnen ben: met een pootje van het poezenbeest op mijn gezicht en oninteressante mannen die auto’s verbouwen. Soms kun je dus maar beter gewoon in bed blijven liggen…

"KERSTBOOM"

08.00 uur
Zoem tril zoem tril zoem tril. Wat is dat vreselijke geluid? Ah, de wekker van mijn telefoon. Tijd om op te staan. Eerst doe ik de gebruikelijke teletekstronde. Ik lees dat ergens in Nederland mensen al drie dagen zonder stroom in de kou zitten. Zielig zeg. Ik ren naar boven en draai de verwarming even lekker op. Kijk, wat zij nu niet verbruiken aan warmte kan ik mooi opmaken, anders is het zonde.

09.15 uur
Gisteren hebben manlief en ik een Kerstboom gekocht. Met een hoofdletter want hij is errug groot. Sterker nog, hij is zo groot dat er een stuk van de top geknipt moest worden omdat ‘ie anders niet rechtop kon staan. De boom is 3 meter nog wat en zou niet misstaan in het huisje van Hagrid uit Harry Potter. Eén klein probleem: hij is nog niet opgetuigd. Ik vertel manlief dat dit ONZE taak is voor vandaag, hij moet de lampjes doen, ik doe de rest. Ik zie manlief wit wegtrekken, 3 telefoontjes plegen en de deur uitrennen. Goed, het is duidelijk, ik sta alleen voor de optuigtaak. Grumph.

09.30 uur
Oké, ik sta ook niet te springen bij het idee van de boom optuigen. Eerlijk is eerlijk. Dus ga ik eerst nog even boodschappen doen en wat cadeautjes kopen in opdracht van oom H. voor zijn kerstfeest dat hij in la douce France gaat vieren. Dat kan hij niet zelf en dus mag ik het doen. Het moeten 8 cadeautjes zijn, 4 mannen/3 vrouwen/1 kleutermeisje, van ieder 15/20 euro. Ga er maar aan staan. Ik stap in Ieniemienie en rijd richting feestelijke winkelstraat.

10.00 uur
Het blijkt verdomd lastig te zijn cadeautjes te kopen voor mensen die je niet kent. Ik koop behalve meters inpakpapier ook 1 pokerkoffer (das alvast man 1), 1 Party & Co spel (das man 2), 1 dvd-box vol met westerns (blergh, maar das man 3), 1 olijvenschaal en vul dat aan met olijfolie, peper & zout, gevulde olijven en meer tapas-ellende (das vrouw 1), een hele berg Dove/Kneipp/Therme-cadeaupakketjes (doe ik bij elkaar in een mandje, das vrouw 2), een ketting en een armband (vrouw 3). Meer inspiratie heb ik niet en zin al helemaal niet meer. Waarom moet IK dit doen eigenlijk? Ik wil met mijn kerstboom spelen! Gefrustreerd stap ik in Ieniemienie en scheur terug naar huis.

12.15 uur
Ik verzamel de cadeau-ellende in de keuken. Nu zou ik eigenlijk even moeten eten bedenk ik me. Eerst maar even alvast de lichtjes pakken voor in de kerstboom.

12.17 uur
De door mij zorgvuldig op de hoogste plank in de kast opgeborgen kerst-ellende valt naar beneden. Op mijn hoofd. Goed, dat scheelt alvast weer een bal of 10 die ik niet meer in de boom hoef te hangen want die zijn kapot. Ik heb er een hard hoofd in.

12.25 uur
Ik heb vanmorgen een stokbrood gekocht en knabbel daar een klein stukje af. Eten doe ik zo wel. Ik tel zeven dozen met kerstlampjes. Ik begin met de eerste drie. Kapot. Alledrie. Je vraagt je af waarom ik ze dan niet weggegooid heb toen ik de boom ging aftuigen vorige keer. Zwiep, in de prullenbak! Dat ruimt lekker op. De overige vier dozen blijken nieuw te zijn! Lang leve ik met mijn voorzienende blik! Daar heb ik ineens 800 nieuwe lampjes tot mijn beschikking!

12.30 uur
Ik rol snoer 1 uit over de grond. Dat zit direct in de war, want dat is het belangrijkste kenmerk van kerstlampjes, die horen in de war te raken, zelfs als je er alleen maar naar kijkt.

12.40 uur
Ik heb het snoer ontward. En ook een stekkerdoos en de ladder gepakt. En een tijdschakelaar tussen de stekkerdoos en het stopcontact gezet. Wow. Het is duidelijk dat werkloos zijn mij efficiënter en praktischer maakt en ik ben trots op mezelf.

12.45 uur
G*%)(_&(^$#!!!! De boom is te hoog en de ladder te kort. Al balancerend op één been gooi ik de lampjes over de top van de kerstboom heen en met een liniaal duw ik ze op hun plaats. De rest van het snoer zit uiteraard weer helemaal in elkaar gedraaid. Ik besluit het gewoon tussen de takken te duwen, wat niet weet, wat niet deert.

13.30 uur
Ik en lampjes = geen goede combi. Gefrustreerd bel ik manlief en die zegt dat ik het ook helemaal verkeerd doe. Ik moet “het ritueel” erbij uitvoeren, anders lukt het niet. Voor de duidelijkheid: “het ritueel” houdt in dat ik de meest uitgemolken kerstliedjes keihard opzet, ze meegalm en blij rond mijn kerstspulletjes loop zonder dat ik daadwerkelijk ook echt iets doe. Ik doe braaf wat manlief zegt en begin met mijn meest favoriete kerstlied aller tijden: Sleigh Ride van The Carpenters samen met The Muppets. Ik blèr lekker hard mee:
♪♪ There's a Christmas party at the home of Farmer Gray
It'll be the perfect ending of a perfect day
We'll be singing the songs we love to sing without a single stop
At the fireplace as we watch the chestnuts pop
Pop, pop, pop ♪♪
“The home of faaaaaaaaaaaaarmer Graaaaaay” zing ik, “of a peeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerfect daaaaaaaaaaaaaay”, "pop pop pop pop pop pop!!!". Het is bizar hoe blij ik ieder jaar opnieuw word van Christmas Portrait van The Carpenters. Ik kan er niets aan doen. De stemming zit er goed in en de 800 lampjes ook bijna.

14.30
Ik moet toch eigenlijk echt even eten nu. Eerst even de rest van de kerstspullen uitpakken. Ondertussen zet ik de cd van Love Actually op, sinds een aantal jaar een nieuwe toevoeging aan mijn kerstklassiekers. Kerstbal na kerstbal verschijnt op tafel en ik word steeds blijer.

15.15 uur
Snik. Boehoe. Een niet te stoppen tranenstroom loopt over mijn wangen. Waarom moet ik toch altijd zo vreselijk huilen bij nummer 16 op de Love Actually cd? Glasgow Love Theme van Craig Armstrong? Klinkt helemaal niet zielig als je het zo zegt. Maar als ìk er naar luister, stromen standaard de tranen over mijn wangen. Ieder jaar hetzelfde liedje, letterlijk en figuurlijk. Een depressief gevoel maakt zich van mij meester. Kutkerstdagen. Kutcd. Kutboom. Kutglasgowlovetheme. Kut, kut, kut.

15.45 uur
Ik ben nog steeds depressief maar ga stug door met het optuigen van de veel te grote boom. Ik heb inmiddels The Carpenters Christmas Portrait maar weer opgezet en voor de zekerheid ook nog op repeat gezet en dat helpt een beetje. Het eind is al bijna in zicht en dan zie ineens zie ik het: we hebben te weinig kerstballen! Help! Het is een hele kale boom en ik moet duidelijk meer versiering! Eerst maar even eten. Nee, niks eten, eerst kijken of ik nog meer versiering heb.


15.50 uur
Yes! Ik blijk nog een verstopte tas met kerstversiering te hebben! Vorig jaar gekocht en nog nooit gebruikt en het is superveel! Dat belooft veel goeds. Ik eet nog even niet en stort me op de tas met verrassingen.

16.25 uur
De boom is klaar en toegegeven, ik heb de mooiste boom van de wereld. Echt! Hij heeft glitters en koper en 800 lampjes en linten en ballen en ga zo maar door. Ik ben nog niet eerder zoooo trots geweest op mijn eigen boom. Ik ga er even bij zitten, loop er nog eens om heen en slaak een ingetogen kreetje. Ooooooooooooooh wat mooi.

17.00 uur
A., de man van D. belt voor een leuk gesprek. Dat kan wel zo zijn, maar ik wil over mijn kerstboom praten en niets anders! A. is het wonderbaarlijk genoeg pas na 20 minuten zat en hangt op. Ik bel manlief om te zeggen dat hij snel naar huis moet komen. Manlief zegt dat dat nog wel even zal duren en dat ik alvast maar moet gaan eten als ik honger heb. Oh ja, eten! Shit!

17.15 uur
Ik stop een broodje döner kebab van AH in de oven. Ik heb nog nooit döner kebab gegeten, maar vriendin I. zegt altijd dat het lekker is, dus vooruit dan maar.

17.25 uur
Ja, dat is dus niet te vreten. Echt niet. Het smaakt naar knoflook, ik zie geen vlees en het is zompig. Omdat ik behalve een hapje stokbrood verder vandaag nog niks gegeten heb, eet ik toch nog de helft op en gooi de rest weg. Ik heb geen honger meer.

18.00 uur
Mijn telefoonalarm zegt dat ik over een uur naar Hilversum moet. Ik heb op Marktplaats.nl een schilderij gekocht en dat moet ik vanavond gaan halen. Manlief zou meegaan, maar heeft zich afgemeld en dat houdt in dat ik met Ieniemienie moet, die geen navigatie heeft. Ik print snel een routebeschrijving van internet, 90 km. Tsja, je moet er wat voor over hebben om iets moois aan de muur te krijgen, dus ik leer de routebeschrijving uit mijn hoofd.

18.25 uur
Ik bel de marktplaatsverkoper op en zeg dat ik nu vertrek uit Den Haag. Hij zegt “goed, tot straks” en ik stap vol vertrouwen in Ieniemienie. Dat ik geen navigatie heb, wil niet zeggen dat ik niet mijn weg kan vinden in dit kleine landje.

20.00 uur
Ik ben hopeloos verdwaald op de ring Amsterdam. De routebeschrijving zegt toch echt dat er een knooppunt Watergraafsmeer moet komen maar dat komt er niet. En bovendien zit ik op de A10 in plaats van op de A1 waar ik zou moeten zijn en ik weet echt niet meer waar ik heen moet. Ik passeer Volendam (zal ik even op bezoek gaan bij Jan Smit? Of Nick en Simon?) en Marken en daar komt een bord IJmuiden. IJmuiden ligt toch ergens links bovenin? Christemezielen.

20.05 uur
Ik doe eens wild en gebruik mijn gezond verstand. Ik neem de afslag Utrecht en blijf Utrecht volgen. Ondertussen luister ik naar Skyradio en blèr de kerstliedjes keihard mee om in de stemming te blijven.

20.10 uur
Ja! Het is een wonder, maar ineens komt daar een afslag Laren naar de A1. Yes yes yes! Vanaf dat moment klopt mijn routebeschrijving weer en met een iets te groot enthousiasme neem ik de afrit die een haarspeldbocht blijkt te zijn. Vol in de rem en nog natrillend rijd ik Laren in. Ik passeer het mediapark in Hilversum en terwijl ik heel verwaand voor me uitkijk, doe ik net alsof ik daar moet zijn, zodat iedereen die mij passeert denkt dat ik rijk en beroemd ben.

20.30 uur
Ik ben er! Ik ben in de juiste straat in Hilversum! Ik bel aan en een krakerige stem door de intercom zegt dat ik naar boven mag komen. Het is een nare stem, een naar donker portiek en ineens vertrouw ik het niet meer. Ik stuur snel manlief een sms met het adres waar ik ben. Als ik dan vermoord word door de marktplaatsverkoper, heeft de politie in ieder geval alvast zijn adres en hoeft Opsporing Verzocht niet ingeschakeld te worden.

20.32 uur
Een vrouw met een huidskleur die net zo grijs is als haar haar doet de deur open. De wallen onder haar ogen zijn groot genoeg om de volledige Nederlandse dijkbescherming de komende 100 jaar mee aan te vullen en ze klinkt als Ome Gerrit uit de Fabeltjeskrant. Ik mag binnenkomen en sla steil achterover van een weeïge lucht. Ze heeft net spruitjes gegeten en dat is te ruiken. Ze plukt het schilderij van de muur, neemt het en mij mee naar de keuken en ik mag het schilderij inspecteren. Dit arme schilderij is al die tijd hier gegijzeld in dit vieze huis, met dit vieze mens en die vieze lucht en is duidelijk toe aan een nieuwe ervaring. Ik vind het mooi, hoewel het niet antiek is maar nieuw, en overhandig de zus van Ome Gerrit het losgeld van 100 euro. Gewapend met het schilderij in mijn hand ren ik de deur uit en spring, eenmaal beneden, dolblij in Ieniemienie, doe de deuren op slot, en race weg. Terug naar huis, ik wil naar mijn boom!

21.30 uur
Aha. Het blijkt dat je ook van en naar Hilversum kunt rijden via Utrecht. Dat is èn een stuk sneller èn een stuk minder ingewikkeld. Ik ben nu al thuis en zet het schilderij vol trots midden in de kamer. En dan naast de kerstboom. En dan op de bank. En dan op de kast. En dan weer terug naar de eerste plek.

22.30 uur
Ik ben uitermate tevreden met het schilderij, de kerstboom en stiekem ook een beetje met mezelf. Om dat te vieren, eet ik twee roze koeken en wat chocolaatjes en ga heerlijk onder mijn dekentje op de bank liggen.

22.45 uur
Ik kijk afwisselend tv en kerstboom. Het poezenbeest komt bij me liggen en samen genieten we van de resultaten van al mijn noeste arbeid van vandaag.

23.55 uur
Manlief belt op, hij is onderweg en we kletsen wat tot hij er is. Bij binnenkomst is ook hij (logisch!) vreselijk onder de indruk van de kerstboom en vindt het schilderij ook mooi gelukkig. “Het ruikt wel een beetje vreemd.” zegt ‘ie, maar ik besluit niets te zeggen over het vorige leven van het schilderij en spray nog wat dennengeur uit een flesje in het rond. Moe maar voldaan zak ik af naar de slaapkamer en maak plannen voor morgen. Het belangrijkste plan: ik ga géén wekker zetten! Het is kerstvakantie voor deze werkloze heb ik net besloten dus weg met de wekker!